تایچی اونو در تویوتا

تایچی اونو در تویوتا

176
0
اشتراک گذاری :
تایچی اونو در تویوتا

سیستم تولید تویوتا

سیستم تولیدی ژاپن، شهرت و اعتبار زیادی را در اثر اندیشه‌های نوآورانه و پیشرفتهای حاصل شده کسب کرده و تمرکز فعلی غرب بر کیفیت، تحویل به موقع و کاهش ضایعات و نقایص، همگی در سیستم تولیدی ژاپن ریشه دارد. تایچی اونو مسئول بخش زیادی از تفکری بوده که به ایجاد سیستم فعلی تولیدی تویوتا انجامیده است.

۱۹۰۲-اختراع ماشینهای نساجی بدست ساکیچی تویودا.

۱۹۱۲-تولد تایچی اونو.

۱۹۳۲-پیوستن اونو به کارخانه‌ دستگاه های اتوماتیک تویودا.

۱۹۳۶-۱۹۳۷ آغاز تولید خودرو در تویودا.

۱۹۴۵-توسعه‌ سیستم تولید تویوتا. تولید ۱۰۰ هزار خودرو در سال درتویوتا.

۱۹۵۶-مسافرت اونو به ایالات متحده برای مطالعه‌ روشهای تولیدی.

۱۹۹۰-وفات.

۲۰۰۰-تولید ۸/۵ میلیون خودرو در سطح بین‌المللی درتویوتا.

زندگی و دوران شغلی آقای اونو

تاریخ سیستم تولیدی تویوتا به شرکت ریسندگی و بافندگی تویودا بازمی ‌گردد که در سال ۱۹۱۸ بدست ساکیچی تویودا بنا گذارده شد. بعدها این شرکت به شرکت دستگاه های نساجی اتوماتیک تویوتا تبدیل شد. از ابتدا، ساکیچی می‌دانست که رقبای اصلی او در انگلستان قرار دارند ( این نخستین نشانه‌های بروز رقابت جهانی بود). تا سال ۱۹۲۹، این شرکت توانست دست به نوآوری ‌های خوبی در این عرصه بزند و دستگاه های نساجی آن نیز از کیفیت بسیار بالایی برخوردار شدند.

شرکت انگلیسی پلات برادرز حق تولید و فروش این دستگاه ها را به ارزش ۱۰۰ هزار پاوند خرید. این پول به پسر ساکیچی یعنی کیچیرو اجازه داد شرکت را توسعه دهد و فناوریهای خودروسازی را به آن بیاورد. در سال ۱۹۳۶، نخستین خودروی سواری یعنی مدل  AA، در این شرکت تولید شد. یک سال بعد، شرکت تویوتا موتور تاسیس شد.

تایچی اونو در تویوتا

یافتن بهترین زیرساخت

کیچیرو دست به مسافرت‌های زیادی می ‌زد تا بتواند بهترین زیرساخت را برای این شرکت بیابد و دیترویت جایی بود که او توانست به چنین اطلاعاتی دست پیدا کند. سیستم خط مونتاژ فورد دارای چارچوبی بود که کیچیرو تولید نخستین خودروهای خود را بر مبنای آن قرار داد. البته او می ‌دانست که باید این سیستم را با شرایط خاص بازار ژاپن هماهنگ سازد. تویوتا خودروهایش را فقط برای بازار داخلی می‌ ساخت که این امر به معنای تولید خودروهای کوچک با تنوع زیاد بود. این امر مغایر با تولید خودروهای بزرگ در فورد و تولیدخودرو با رنگ مورد علاقه مشتری بود. به دلیل بودجه‌ محدود، تویوتا مجبور بود با شرکای مختلفی کار کند تا به سرمایه‌ لازم دست یابد.

در چنین موقعیتی بود که تایچی اونو وارد شرکت شد. یکی از نخستین اهداف او افزایش بهره ‌وری این شرکت ژاپنی بود که نسبت به بهره ‌وری فورد، یک به ده بود. در پایان جنگ جهانی دوم، کیچیرو دستور داد که این شرکت باید در عرض سه سال از رقبای آمریکایی خود جلو بزند. اونو می ‌دانست که کارگران ژاپنی واقعا ده برابر کمتر از همتایان آمریکایی خود کار نمی ‌کنند بلکه اتلاف منابع و ناکارآیی در شرکت رواج یافته و اگر این دو عامل ریشه‌ کن ‌شوند، بهره‌ وری تا ده برابر – و حتی بیشتر – افزایش می‌ یابد! ریشه ‌کنی اتلاف منابع، نقطه‌ شروع سیستم تولیدی تویوتا بود و همچنان نیز مبنای کار این شرکت است و روز به روز نیز تکامل می‌ یابد.

تفکر کلیدی

نخستین تجارب اونو در قبال ریشه‌ کنی اتلاف منابع، مبتنی بر بخش ماشین ‌آلات تولیدی بود که او مسئولیت استفاده از آنها را بر عهده داشت. رویکرد «یک انسان، یک ماشین»، تنها سیستم مقرون به صرفه ‌ای تلقی می‌شد که باعث ایجاد همبستگی بالایی در صنعت آمریکا شده بود. تولید انبوه قطعات ماشینهای سریع و گران قیمت، می‌ توانست باعث افزایش ضایعات شود. اونو دست به آزمونی متفاوت زد و کارگران را ترغیب کرد تا چندین مهارت را بیاموزند و وقتی کارشان تمام می ‌شود، ماشین ‌آلات خود را خاموش کنند. در مراحل نخست، اونو با مشکلات متعددی مواجه شد اما فهمید که برای وفق یافتن کارگران با چنین تغییراتی باید صبر پیشه کند.

ایده سوپرمارکت

بعدها او بارها به آمریکا سفر کرد و به بررسی کارخانه‌ های خودروسازی پرداخت. اطلاعاتی که از خط تولید فورد کسب کرد، بعدها در اجرای ایده ‌اش درباره فرآیندهای مستمر تولیدی به کار گرفته شد. البته، طبق سوابق موجود در شرکت، «مهم‌ ترین یافته‌ او در ایالات متحده، سوپرمارکت بود.» حقیقت آن بود که اونو از کشوری آمده بود که در آن زمان چیزی به نام سلف سرویس در آن وجود نداشت. روشی که به کمک آن مشتریان دقیقا همان چیزی را انتخاب می‌کردند که می‌ خواستند.

این روش به شدت بر اونو تأثیر گذارد زیرا فروشگاه های آمریکایی، محصولات خود را به شکلی ساده، اثربخش و مقرون به لحاظ زمانی، عرضه می‌ کردند. طی سالهای بعد، اونو سیستم تولیدی خود را طبق شرایط سوپرمارکتها تدوین کرد.

سیستم های جذبی

همانند یک سوپرمارکت، هر خط تولید، محصول خود را به گونه‌ای ارایه می‌کرد که خط تولید بعدی بتواند آن را انتخاب کند. در واقع، هر خط تولید به مشتری خط قبلی تبدیل می‌شد و عملا، سیستمی همچون یک «سوپرمارکت» شکل می گرفت. چنین رویکردی، باعث یک بازاندیشی اساسی در سیستم‌ های تولیدی آن زمان شد. آنها در ابتدا سیستم‌ هایی «تحمیلی » بودند که برون‌داد خط تولید قبلی، در واقع نرخ کل فعالیت کارخانه را هدایت می‌ کرد. اما دیدگاه های اونو باعث بروز سیستم ‌های «جذبی » شد که به موجب آن، تقاضای خط تولید، باعث اختصاص منابع به خط تولید قبلی می ‌گردید.

FIVE WHYS

آیا شده وقتی با مشکلی مواجه می شوید ،بایستید و پنج بار بپرسید چرا ؟
آقای اونو بوجود آورنده روش FIVE WHYS می باشد. بعنوان مثال:
چرا این ماشین متوقف شده است؟  چون به ماشین فشار آمده و فیوز پریده.
چرا به ماشین فشار آمده؟ چون یاتاقان آن بخوبی روغن کاری نشده است.
چرا یاتاقان به خوبی روغن کاری نشده است؟ چون پمپ دستگاه روغن کاری به خوبی کار نمیکند.
چرا پمپ به خوبی کار نمی کند؟ چون شفت آن ساییده شده است.
چرا شفت ساییده شده است؟ چون صافی دستگاه نصب نشده و خرده آهن وارد آن می شود.

آقای اونو این رویه تویوتایی را در واقع از عادات تماشا کردن مستمر ساکی چی تویوتا اقتباس کرد.
از اواخر دهه ۱۹۴۰ ، تویوتا اقدام به بررسی سوپر مارکت های آمریکایی نمود و دلیل این کارش استفاده از برخی تکنیک های مدیریتی و استفاده از آنها در فعالیت های تویوتا بود.

اما سوال این است: چرا سوپر مارکت ها؟

جواب ساده است ،چون سوپر مارکت جایی است که مشتری هر آنچه که می خواهد و به میزانی که میخواهد در کوتاهترین زمان بدست می آورد.
دید تویوتا قابل تحسین است، این شرکت از بررسی سوپر مارکت های آمریکایی این ایده را اقتباس کرد که:

–  در خط تولید، فرایند قبلی باید برای فرایند بعدی همچون یک سوپر مارکت عمل کند.
-بر اساس این ایده فرایند بعدی (مشتری) به فرایند قبلی (سوپر مارکت) مراجعه می کند تا قطعات (کالاهای) مورد نیاز خود را به میزان نیاز و در زمان مورد نیاز دریافت کند.
-پس از آن فرایند قبلی بلافاصله به تولید همان تعداد قطعاتی می پردازد که به فرایند بعدی تحویل داده است.

متاسفانه مطالب بسیار اندکی در رابطه با اقدامات آقای اونو نوشته شده است اما در مجموع ایشان توسعه اجزای اصلی سیستم تویوتا را طی سالهای ۱۹۵۰ تا ۱۹۵۵ عملی ساخت.

سیستم کانبان

یکی دیگر از اقدامات آقای اونو  پیاده سازی اولیه کانبان و سیستم دوباره پرکنی تولید در واحد ها بطور آزمایشی در سال ۱۹۵۱ بود و در نهایت این سیستم را در سال ۱۹۵۳ در کارگاه ماشین کاری خود در کارخانه اصلی تویوتا پیاده کرد که این ساختار بنام سیستم کششی PULL SYSTEM معروف است.

آقای اونو  در همین راستا ابزار هایی در قالب سیستماتیک برای عملیاتی کردن این ساختار تولید بوجود آورد که مشهور ترین آن سیستم کانبان KANBAN است.

بین سالهای ۱۹۴۵ و ۱۹۷۳، سیستم تولیدی تویوتا توسعه یافت و هنوز هم در حال تکامل است. عناصر پایه‌ آن عبارتند از muda کنترل اتلاف منابع، just-in-time  تحویل به موقع، ninben to tsuta jidoka اتوماسیون به کمک تماس انسانی، heijunka  تعیین سطح تولید و Kanban برچسب یا نشانه‌ سیستم کنترل موجودی انبار.

تایچی اونو در تویوتا

تایچی اونو در یک نگاه

تایچی اونو یکی از بانیان برجسته‌ عقاید جدید همراه با سبک منحصر به فرد مدیریتی خود بود. سیستم تولیدی تویوتا بسیار قابل توجه است زیرا در مسیری کاملا متفاوت با روشهای رایج تولیدی زمان خود شکل گرفته است. اونو توانست کیفیت و انعطاف‌پذیری مورد نیاز در یک بازار داخلی کوچک اما پر تقاضا را از طریق سیستم تولیدی «جذبی» خود ایجاد کند. ترکیبی از مدیران ارشد، تحقیقات او درباره بهترین خطوط تولید و مونتاژ در آمریکا و همچنین شکیبایی و منطق ژاپنی اونو باعث شد که شرکت تویوتا موتور با وجود رقابت شدید شرکتهای بزرگ آمریکایی به حیات خود ادامه دهد.

با گوشی اسکن کنید
1 vote, average: 5٫00 out of 51 vote, average: 5٫00 out of 51 vote, average: 5٫00 out of 51 vote, average: 5٫00 out of 51 vote, average: 5٫00 out of 5

میانگین امتیاز 5٫00 از 5 با 1 رای
Loading...

نویسندگان:
ترتیب پیشنهادی بهینگی برای :

دیدگاه بگذارید

اولین نفری باشید که دیدگاه میگذارد

به من اطلاع بده
avatar
wpDiscuz