مقدمه ای بر حسابداری و امور مالی، آشنایی با حوزه ی مالی/حسابداری - بهینگی

مقدمه ای بر حسابداری و امور مالی، آشنایی با حوزه ی مالی/حسابداری

اشتراک گذاری :
مقدمه ای بر حسابداری و امور مالی، آشنایی با حوزه ی مالی/حسابداری

حسابداری و امور مالی

حسابداری و امور مالی را میتوان فرآیند شناسایی، سنجش و ابلاغ اطلاعات اقتصادی که امکان انجام قضاوت های آگاهانه و اتخاذ تصمیم های آگاهانه را برای استفاده کنندگان از آن اطلاعات فراهم می کند، تعریف کرد. اطلاعات در سیستم های حسابداری اساسا به داده های مالی درباره مبادلات تجاری مربوط می شود که برحسب پول ارائه می شوند. حسابداری را گاه زبان کسب و کار می نامند. این سیستم محیطی را فراهم می کند که از طریق آن بازاریابی، تولید، منابع انسانی و دیگر عوامل موثر در تصمیم گیری، بازتابی به تعبیر پولی پیدا می کنند. حوزه ی مالی/حسابداری به سه حوزه تخصصی تر حسابداری مالی، حسابداری مدیریت و مدیریت مالی تقسیم می شود.

حسابداری مالی

هدف اصلی حسابداری مالی طبقه بندی و ثبت جزئیات مبادله به تعبیر پولی است تا امکان آماده کردن ترازنامه ها و صورت های مالی شرکت (صورت سود و زیان و ترازنامه) برای استفاده توسط طرف های برون سازمانی است. به طور کلی، اصول حسابداری و قوانین شرکت می طلبد که شرکت ها بصورت دوره ای اطلاعات اساسی معینی را به سهامداران ارائه کنند و در عین آنکه اطلاعات حسابداری مالی فواید و کاربردهای بدیهی در یک شرکت دارد، هدف اصلی از مطالعه حسابداری مالی، توجه به نیازهای استفاده کنندگان برون سازمانی صورت های مالی منتشر شده است.

مقدمه ای بر حسابداری و امور مالی، آشنایی با حوزه ی مالی/حسابداری

حسابداری مدیریت

حسابداری مدیریت اطلاعاتی را که مدیران برای گرفتن تصمیم های آگاهانه نیاز دارند فراهم می کند. در چنین حدی، کانون توجه حسابداری مدیریت، تصمیم گیری های درون سازمانی است. در نتیجه، همگنی سیستم های حسابداری مدیریت اغلب بسیار کمتر از سیستم های حسابداری مالی است. سیستم های حسابداری مالی، تا حدی به دلیل لزوم قانونی گزارش دهی به شرکت ها تحمیل می شود ولی ماهیت و دامنه سیستم های حسابداری مدیریت به صلاحدید مدیریت بستگی دارد.

حسابداری مدیریت که آن را حسابداری صنعتی نیز می نامند، به عنوان بازوی مدیریت در ارتباط با برنامه ریزی و کنترل فعالیت ها تلقی می گردد. در حقیقت حسابداری صنعتی، مدیریت را با ابزار حسابداری مورد نیاز جهت برنامه ریزی، کنترل و ارزیابی عملیات مجهز می نماید.

بیشتر بخوانید:  تصمیم های استراتژیک: سبک های تصمیم گیری استراتژیک مینتزبرگ

مدیریت مالی

کار مدیریت مالی به سه حوزه مهم تصمیم گیری  بصورت زیر مربوط می شود.

مقدمه ای بر حسابداری و امور مالی، آشنایی با حوزه ی مالی/حسابداری

الف- تصمیم گیری در مورد سرمایه گذاری ها

تصمیم های سرمایه گذاری به معنی انتخاب پروژه های سرمایه گذاری از بین مجموعه ی گزینه هاست که بیشترین نفع را برای شرکت و سهامداران آن دارد. چون منافع یا هزینه های تصمیم های سرمایه گذاری دراز مدت تا مدتی بعد عینیت نخواهد یافت. اینگونه تصمیم گیری ها لزوما مخاطره و عدم اطمینان را در بردارد. تصمیم های سرمایه گذاری علاوه بر سرمایه گذاری جدید، جایگزین کردن دارایی های موجود را هم شامل می شوند. تصمیم های سرمایه گذاری اساسا مدیریت را درگیر تعیین و بازنگری برنامه بلند مدت برای بکارگیری دارایی های شرکت می کند و به تامل دقیق در مورد چگونگی استفاده از مجموعه دارایی های (منابع) در دسترس شرکت مربوط می شود.

ب- تصمیم گیری در مورد تامین مالی

اگر شرکت قادر به تامین مالی داخلی یعنی توسط خود یا درآمدهای شرکت نباشد به یکی از دو طریق زیر اقدام به تامین مالی خواهد نمود.

  • وام گرفتن
  • فروش سهام

تامین سرمایه از راه وام گرفتن: اکثر شرکت های جدید به این نتیجه می رسند که وام گرفتن ضروری است. وام های کوتاه مدت (یک ساله یا کمتر) معمولا برای سرمایه در گردش لازم است و از محل فروش بازپرداخت می شود. وام های بلند مدت (یک ساله تا پنج ساله یا وام هایی که سر رسید آنها در بیشتر از ۵ سال فرا می رسد) برای خرید ملک یا تجهیزات مورد استفاده قرار می گیرد و دارایی خریداری شده به عنوان وثیقه وام قرار می گیرد.

تامین مالی از طریق فروش سهام: فروش سهام، تامین سرمایه است به نحوی که مالک اصلی شرکت هیچ الزام قانونی جهت بازپرداخت وجه یا بهره به آن ندارد. بنابراین استفاده از وجوه حاصل از فروش سهام احتیاج به بازپرداخت ندارد، بلکه ملزم به تقسیم مالکیت و منافع حاصل، با منبع تامین وجه است.

بیشتر بخوانید:  سرمایه گذاری ، شناسایی بازده و ریسک های سرمایه گذاری

ج- تصمیم گیری در مورد تقسیم سود

عواملی که بر سیاست تقسیم سود اثر می گذارن در زیر بیان شده اند.

مقدمه ای بر حسابداری و امور مالی، آشنایی با حوزه ی مالی/حسابداری

۱- سود انباشته به عنوان یکی از منابع تامین مالی

سود انباشته همیشه یکی از منابع مهم تامین مالی بلند مدت برای شرکت ها بوده است. اگر نرخ بازده شرکت از نرخ مورد نظر سهامداران شرکت بیشتر باشد (در صورت ثابت بودن ریسک)، به نفع شرکت است که مقداری از سود سالانه خود را به حساب سود انباشته منظور کند و سود کمتری به سهامداران پرداخت کند.

۲- حفظ ساختار سرمایه

معمولا در زمان تدوین سیاست تقسیم سود شرکت، میزان و درصد اجزای تشکیل دهنده سرمایه شرکت تعیین می شود. این موضوع به انعطاف پذیری در تامین مالی شرکت مربوط می شود که تا حد معینی برای تامین مالی می توانند از طریق استقراض عمل کنند وگرنه بر اثر بالا رفتن نسبت بدهی، ریسک مالی شرکت به میزان قابل توجهی افزایش خواهد یافت.

۳- نیاز سهامداران

یکی از عواملی که در تصمیم گیری در مورد تقسیم سود موثر است نیاز سهامداران می باشد که علاقه مندند یک سیاست باثبات تقسیم سود وجود داشته باشد.

۴- محدودیت های قانونی

چهارمین عاملی که در سیاست تقسیم سود اثر دارد وجود محدودیت های قانونی است که تا حد زیادی مانع بسیاری از اقدامات شرکت می شود.

با گوشی اسکن کنید
"یک ستاره""دو ستاره""سه ستاره""چهار ستاره""پنج ستاره!"

اولین امتیاز را شما بدهید
Loading...

نویسندگان:
ترتیب پیشنهادی بهینگی برای :

دیدگاه بگذارید

اولین نفری باشید که دیدگاه میگذارد

به من اطلاع بده
avatar
wpDiscuz