فلسفه مدیریت زمان (قسمت دوم) : بهبود در زندگی فردی و شغلی - بهینگی

فلسفه مدیریت زمان (قسمت دوم) : بهبود در زندگی فردی و شغلی

اشتراک گذاری :
فلسفه مدیریت زمان (قسمت دوم) : بهبود در زندگی فردی و شغلی

کار نامناسب، بزرگ ترین هدر دهنده زمان

بسیاری از افراد به مشاغلی می پردازند که با آن تناسب ندارند یا آن شغل برای آن ها مناسب نیست. بهتر است با استفاده از مهارت ها و توانایی های مختلف به کاری دیگری بپردازند. اکثر افراد شاغل به زعم خود با کار کنونی شان چالش چندانی ندارند. پرداختن به کاری که برای آن مناسب نیستید، یکی از بزرگترین هدردهنده های زمان در زندگی است. این کار بهترین و پربازده ترین سال های عمر شما را می دزدد. بایستی به دنبال چاره ای برای بهبود در زندگی فردی و شغلی خود باشید.

در اینجا سوالی مطرح می شود: اگر از نظر مالی مستقل بودید، باز هم دلیلی برای تغییر شغل داشتید؟ اگر فکر می کنید در صورت داشتن پول کافی، باز هم از کار استعفا می دهید و شغل تان را عوض می کنید، باید بدانید این کار برای شما مناسب نیست. ممکن است بخاطر موقعیت مالی و صورت حساب ها و هزینه های ماهانه بخواهید به این کار ادامه دهید.

کاری که دوست دارید، انجام دهید

یک سوال دیگر: آیا کارتان را دوست دارید؟ تنها درصد کمی از افراد کارشان را دوست دارند و این افراد همیشه خوشحال و راضی هستند و معمولا حقوق بالایی نیز دریافت می کنند.
با بررسی نگرش تان نسبت به کار در آینده، می توانید بگویید آیا زمان خود را در کار مناسب صرف می کنید یا خیر. آیا آنقدر کارتان را دوست دارید که بخواهید در آن ممتاز شوید؟ اگر کار شما مناسب باشد، نه تنها می خواهید روز به روز در آن بهتر شوید، بلکه افراد برتر در این حوزه را نیز تحسین می کنید. عدم داشتن انگیزه برای ممتاز شدن در این زمینه، نشانه خوبی است که نشان می دهد این کار برای شما مناسب نیست.

فلسفه مدیریت زمان (قسمت دوم) : بهبود در زندگی فردی و شغلی

آیا تمایل دارید این کار را بیست سال دیگر نیز ادامه دهید؟ آیا با این کار چالش دارید؟ آیا برای رفتن به سرکار در اول هفته ثانیه شماری می کنید؟

هیچ محدودیتی وجود ندارد

بیش از ۱۰۰ هزار شغل مختلف در اقتصاد امروز وجود دارد. تعداد بیشماری کار وجود دارد که می توانید با موفقیت آن ها را انجام دهید و درآمد خوبی داشته باشید. هرگز مجبور نیستید به یک سمت، شرکت یا صنعت وابسته بمانید. هیچ وقت کمبود شغل برای افراد شایسته وجود ندارد.

یکی از مسئولیت های اولیه شما انتخاب نوع کاری است که از آن لذت برده و برای آن مناسب باشید. باید کاری را انتخاب کنید که بتوانید استعداد ها و توانایی های طبیعی خود را در سطح بالا بکار برید. وظیفه شما این است به کاری بپردازید که شما را راضی کند. باید کاری پیدا کنید که بهترین عملکرد شما را نشان دهد و باعث شود بخواهید در این کار برتری یابید.

بیشتر بخوانید:  جانشین پروری : ابزار مدیریت استعداد و بقای سازمان

گذشته، هزینه اضافی است

در علم حسابداری، هزینه اضافی را پولی می دانند که در گذشته مصرف شده و دیگر هیچ ارزشی ندارد. این هزینه ها می توانند شامل بخشی از تجهیزات خراب، منسوخ، بی فایده و غیرقابل تعویض باشد که سال گذشته صرف شده است. هرگز نمی توان آن را جبران کرد.

یکی از اولین قوانین مربوط به هزینه اضافی این است که هرگز پول اضافی خرج نکنید تا از آن ارزشی به دست آورید. با باقی دوره کاری خود کنار بیایید.
شما نیز در شغل خود هزینه های اضافی دارید. این کارها ممکن است هفته ها، ماه ها و حتی سال ها زمان ببرد که تجربه قابل توجهی از آن کسب خواهید کرد، اما در بازار امروز دیگر ارزشی ندارند.

ممکن است در کالج یا واحد های آموزشی که برای ارتقای دانش و مهارت های خود گذرانده اید و دیگر فایده ای ندارند، هزینه اضافی داشته باشید. بیشتر کارهایی که در گذشته انجام داده اید، به نوعی هزینه اضافی محسوب می شود و در حال یا آینده ارزشی ندارند.

سعی در بازگرداندن هزینه های اضافی

یکی از برترین انواع اتلاف وقت، سعی در بازگرداندن هزینه های اضافی است. بسیاری از افراد در رشته ای مدرک دانشگاهی می گیرند که هیچ ارزشی در بازار ندارد. آن ها ماه ها یا حتی سال ها به دنبال کار می گردند تا استخدام شده و به خاطر مدرکی که هیچ ارزش اقتصادی ندارد، حقوق دریافت کنند. دیر یا زود متوجه می شوند که در رشته نامناسبی تحصیل کرده اند و مهارت های مناسب را نیاموخته اند و حال هیچ راهی ندارند مگر این که مهارت های جدیدی کسب کنند که در بازار ارزش داشته باشد.

برای کاهش ضرر آماده شوید

یکی از دلایل اتلاف زمان و شکست در زندگی، ناتوانی یا بی میلی نسبت به کاهش ضرر است. باید به طور مداوم به خود یادآوری کنید که مهم نیست از کجا آمده اید؛ تنها چیزی که اهمیت دارد این است که به کجا می روید.

یک هدر دهنده بزرگ زمان، سرمایه گذاری روی خودتان است. تصمیمی می گیرید و تعهدی زمانی، مالی یا احساسی می یابید که در آن به موفقیت نمی رسید. سپس به خاطر نفس خود، نمی خواهید به اشتباه خود اعتراف کنید و تصدیق نمایید تصمیم تان با شکست روبرو شده است. سپس زمان، هیجان و پول زیادی را صرف پوشاندن این واقعیت می کنید. اشتباه خود را توجیه کرده و استدلال می آورید و از روبرو شدن با حقیقت سر باز می زنید و اغلب جسما بیمار می شوید.

بپذیرید که کامل نیستید

فلسفه مدیریت زمان (قسمت دوم) : بهبود در زندگی فردی و شغلی

یاد بگیرید بر ضمیر خود کنترل داشته باشید نه این که نفس تان برا شما مسلط باشد. بپذیرید که کامل نیستید. بیشتر چیزهایی که در زندگی تجربه می کنید، بار اول به موفقیت منجر نشده اند. فقط بگویید “من اشتباه کردم.” تصدیق کنید که انتخاب ضعیفی داشته اید. اعتراف کنید که اگر باز مجبور به این کار شوید، آن را به روش دیگری پی خواهید گرفت. بی میلی نسبت به پذیرش اشتباه، فرد را در موقعیت ناراحتی و نارضایتی نگه می دارد.

وقتی به اشتباه خود اعتراف کردید، دیگر لازم نیست خود را توجیه کنید. می توانید به ادامه زندگی خود بپردازید. می توانید تصمیمات جدید بگیرید و مسیرهای تازه ای را انتخاب کنید. می توانید استعدادها و توانایی های خاص خود را در انجام کارهایی متمرکز کنید که آینده خوبی برای تان به ارمغان داشته باشد.

بیشتر بخوانید:  چرا باید مسیر شغلی تان را اداره کنید؟

کل زندگی را در نظر بگیرید

زندگی کنونی، سرمایه گذاری های قدیمی و هزینه های اضافی خود را در تحصیل و کار در نظر داشته باشید. این سوال را از خود بپرسید: چقدر می خواهم زنده بمانم؟ پرسیدن و جواب دادن به این سوال، بلافاصله چشم انداز شما را طولانی می کند.
بیشتر مردم هرگز درباره طول عمر دقیق خود تصمیم نمی گیرند. می گویند: “تا صد سالگی زنده خواهم ماند.” اما جدی نمی گویند چون هیچ برنامه قطعی برای رسیدن به آن سن ندارند.

امروزه، متوسط امید زندگی، ۷۶ سال برای مردان و ۷۹ سال برای زنان است. این بدین معنی است که نیمی از جمعیت بعد از رسیدن به این سن و نیمی دیگر قبل از آن از دنیا می روند.

فرمول پیش بینی سن

فرمولی که شرکت های بیمه برای پیش بینی سن بکار می برند، این است که دو سوم تعداد سال های بین سن کنونی و ۱۰۰ سالگی را با سن امروز خود جمع کنید. این رقم، میانگین امید به زندگی را برای اهداف مربوط به بیمه و مسائل آماری تخمین می زند. اگر در حال حاضر ۴۰ سال دارید، ۴۰ = ( ۴۰ – ۱۰۰ ) * ۲/۳ این جواب به دست می آید. بنابراین سن محاسبه شده یا امید به زندگی شما ۸۰ سال است. شرکت های بزرگ، سیاست های بیمه خود را براساس این پیش بینی ها می نویسند و به ندرت دچار اشتباه می شوند.

ده سال به زندگی تان اضافه کنید

بسیاری از افراد هنوز به قانون قرن بیستمی بازنشستگی در ۶۵ سالگی وفادارند. این سن در سال ۱۹۳۵ تصویب شد، زمانی که امنیت اجتماعی و پانسیون های سالمندان تازه معرفی شده بودند. در آن زمان، متوسط امید به زندگی طبقه کارگر آمریکا ۶۲ سال بود. در آن زمان بیشتر مردم به کارهایی می پرداختند که نیاز به کار فیزیکی داشت و در آن کارها وسایل زیادی را ساخته و جابجا می کردند. وقتی کارگران به سن ۶۲ یا ۶۵ می رسیدند، مثل قطعات فرسوده ماشین می شدند. متوسط امید به زندگی حدودا ۲٫۷ سال بعد از بازنشستگی بود.

اما امروزه، همه چیز دستخوش تغییر شده است. بیشتر افراد، کارکنان دانش ور هستند. آن ها به جای کار با ماهیچه های شان با ذهن خود کار می کنند. هر چه می گذرد، با تجربه تر و زیرک تر می شوند.

فلسفه مدیریت زمان (قسمت دوم) : بهبود در زندگی فردی و شغلی

نوآوری

این افراد پا به سن گذاشته و بهتر می شوند. موج اختراع و نوآوری و کشف در فرآیند های درمانی و دارویی در قرن گذشته، امید به زندگی را در مردم جهان صنعتی حدود سی سال افزایش داد.
این بدین معنی است که در سال ۱۹۳۵ سن بازنشستگی یعنی ۶۵ سال معادل با ۷۵ سالگی در قرن بیست و یکم است.

وقتی به ۶۰ یا ۶۵ سالگی می رسید، هنوز توانایی کارهای بسیاری را دارید. همچنان زیرک و باهوش خواهید بود و توانایی های لازم را در اختیار خواهید داشت. شاداب و خلاق بوده و سطح بالایی از انرژی احساسی، ذهنی و فیزیکی را در اختیار خواهید داشت. به هیچ وجه دوست ندارید بازنشست شده و روی صندلی گهواره ای بنشینید و بیست تا بیست و پنج سال فقط اطراف تان را تماشا کنید.

از امروز به بعد، فکر کنید تا سن ۷۵ سالگی با بازدهی بالا کار خواهید کرد. البته وقتی از نظر مالی مستقل شوید، دیگر کار نخواهید کرد زیرا مجبور نیستید بلکه می خواهید. در کارهای مختلفی مشغول خواهید شد و کارهای متفاوتی را انجام خواهید داد که بتوانید در آن ها تخصص بیابید. اما احتمال دارد هرگز بازنشست نشوید، حتی اگر بازنشست شوید ده سال کار بیشتر انجام داده اید.

بیشتر بخوانید:  منابع نوآوری: خلاقیت فردی و سازمانی

بیشتر زندگی در گذشته است

با توجه به شغل کنونی و هزینه های اضافی آن در گذشته، دوست دارید در سال های آینده چه کار کنید؟ به آینده فکر کنید و تصور نمایید چند دهه کار پربازده از خود بر جا گذاشته اید. اگر بتوانید شغلی داشته باشید، آن شغل چه خواهد بود؟ اگر بتوانید در یک صنعت یا در بخشی از کشور مشغول کار خاصی شوید و در انتخاب خود آزاد باشید، چه کاری را انتخاب می کنید؟ همه این گزینه ها امروز در اختیار شما هستند.

نمونه ای از تلاش برای ایجاد بهبود در زندگی فردی و شغلی

در زیر داستان جالبی را با هم می خوانیم.

این داستان درباره زنی با یک خانواده محدود بود که تنها تا پایان دبیرستان تحصیل کرده بود. اولین شغل او دستیار پرستار بود اما او هم انگیزه و هم اراده داشت، با کار سخت و درس خواندن در شب و آخر هفته، سرانجام یک پرستار دیپلمه شد. باز هم واحد های بیشتری را گذراند و ترفیع گرفت. بالاخره سرپرست یک بیمارستان شد. در عین حال ازدواج کرده و دو فرزند نیز داشت.

وقتی چهل سال داشت، با خود فکر کرد اگر ذهن خود را درست متمرکز کند، می تواند پزشک شود. برخورد با دیگر پزشکان، او را متقاعد کرده بود که آن ها از او باهوش تر نبودند. با خانواده اش صحبت کرد و از رویای خود برای آن ها گفت. همسر و فرزندان نوجوانش او را کاملا حمایت کردند. از آن روز به بعد، آن ها مسئولیت خانه را پذیرفتند تا او بتواند به دانشگاه رفته و درسش را تمام کند و پزشک شود.

در سن ۴۸ سالگی، او در رشته طب کودکان فارغ التحصیل شد. وقتی به سن ۵۰ سالگی رسید، در کلینیک کودکان مشغول به کار شد. او بیش از آنچه فکر می کرد به رضایت و لذت از زندگی و کارش رسید.

 

فلسفه مدیریت زمان (قسمت دوم) : بهبود در زندگی فردی و شغلیزمان به هر حال خواهد گذشت!

گاهی، مردم شکایت می کنند که رسیدن به سطح بالای دانش و مهارت جهت پرداختن به کاری که دوست دارند، چندین سال به طول می انجامد اما بدانید که زمان به هر حال خواهد گذشت! پنج سال دیگر، پنج سال پیرتر خواهید شد. ده سال دیگر، ده سال پیرتر خواهید شد. اگر می خواهید کاری انجام دهید که به چند سال آماده سازی نیاز دارد، بهترین زمان برای آغاز این کار، همین امروز است. به هر حال زمان می گذرد.

به کار کنونی خود توجه کنید و از خود بپرسید آیا این همان کاری است که می خواهید باقی عمرتان به آن بپردازید. اگر نه، تصمیم بگیرید چه کار دوست دارید بکنید و برای رسیدن به آن موقعیت چه باید بکنید.
پرداختن به کار نامناسب نه تنها زمان شما را تلف می کند بلکه زندگی تان را نیز به هدر می دهد. اشتغال به کار مناسب یکی از بهترین راه های زندگی موفق و خوشبخت و طولانی است. این راهی برای رسیدن به بالاترین ارزش ممکن در وقت و زندگی است.

با گوشی اسکن کنید
"یک ستاره""دو ستاره""سه ستاره""چهار ستاره""پنج ستاره!"

اولین امتیاز را شما بدهید
Loading...

نویسندگان:
ترتیب پیشنهادی بهینگی برای :

دیدگاه بگذارید

اولین نفری باشید که دیدگاه میگذارد

به من اطلاع بده
avatar
wpDiscuz