چگونه می توانیم بر اهمال کاری خود غلبه کنیم؟ (بکارگیری چهار باور سالم ضدتعلل) - بهینگی

چگونه می توانیم بر اهمال کاری خود غلبه کنیم؟ (بکارگیری چهار باور سالم ضدتعلل)

اشتراک گذاری :
چگونه می توانیم بر اهمال کاری خود غلبه کنیم؟ (بکارگیری چهار باور سالم ضدتعلل)

در مطلب قبلی از موضوع اهمال کاری، چهار باور ناسالمی را که منجربه تعلل ورزی می شود، مطرح کردیم. در این مطلب درباره چهار باور سالم جایگزین گفتگو می کنیم که به شما کمک می کنند بر مشکل اهمال کاری خود فائق شوید.

باورهایی که مطرح می کنیم به سه دلیل سالم هستند. اول اینکه با واقعیت همخوانی دارند (یعنی درست هستند). دوم معقولند و سوم اینکه مفیدند. حال این باورهای سالم را به نوبت مطرح می کنیم.

باور سالم یک: اولویت کامل

چنانچه قبلا گفتیم، داشتن اولویت هیچ ضرری برای آدم ها ندارد اما اگر نگاه دقیقتری به مفهوم اولویت بیندازیم، به تفاوت میان اولویت ناقص و اولویت کامل پی می بریم. اولویت های ناقص نشان دهنده چیزی هستند که فرد می خواهد اتفاق بیفتد (مثلا دلم می خواهد در این کار موفق شوم) یا چیزی که فرد نمی خواهد اتفاق بیفتد (مثلا دلم نمی خواهد به دردسر بیفتم) و موضوع به همین جا ختم می شود.چگونه می توانیم بر اهمال کاری خود غلبه کنیم؟ (بکارگیری چهار باور سالم ضدتعلل)

ویژگی های اولویت کامل

از سوی دیگر اولویت های کامل نه تنها خواسته فرد را نشان می دهند بلکه تصدیق می کنند هیچ دلیلی بر لزوم برآورده شدن آن خواسته وجود ندارد. (مثلا دلم می خواهد در این کار موفق شوم اما الزامی هم به این کار ندارم) علاوه بر این اولویت های کامل نه فقط نشانگر چیزهایی هستند که فرد نمی خواهد اتفاق بیفتد بلکه نشان می دهند هیچ دلیلی بر لزوم پیشگیری یا عدم رخداد آنها وجود ندارد. (مثلا دلم نمی خواهد به دردسر بیفتم اما هیچ تضمین و الزامی برای این خواسته من وجود ندارد)

این در حالی است که خواسته انعطاف ناپذیر شما وقتی پای انجام تکلیف به میان می آید، هیچ آزادی عملی به شما نمی دهد. (مثلا اگر قبل از شروع کار روی فرم های مالیات های برگشتی ام آسایش خاطر نداشته باشم، محال است کار را شروع کنم) و نهایتا به اهمال کاری ختم می شود. اولویت های کامل انعطاف پذیرند و به شما اجازه می دهند کار را شروع کنید، حتی اگر اولویت های ضروری و دست اولتان برآورده نشده باشد. (دلم می خواهد قبل از شروع به کار روی فرم های مالیاتم هیچ دغدغه خاطری نداشته باشم، اما حتما هم واجب نیست که قبل از شروع این کار دشوار، آسوده خاطر باشم)

بیشتر بخوانید:  چگونه تشخیص بدهید که از انجام کاری طفره می روید؟

باور سالم دو: ضدفاجعه انگاری

اگر به اولویت کامل خود دست نیابید، احتمال دارد به چیزی متوسل شوید که آن را ضدفاجعه انگاری می نامیم. وقتی چنین باوری دارید، شرایط نامطلوب موجود را ناخوشایند تلقی می کنید اما مصرانه با حضور آنها مخالفت نمی کنید. بنابراین اگر اعتقاد داشته باشید داشتن آسایش خاطر قبل از شروع تکلیف اولویت دارد، اما ضروری نیست. در صورت فقدان آن فکر می کنید دغدغه خاطری که احساس می کنید بد است اما وحشتناک نیست.

این باوری است که شما را به سوی انجام تکلیف سوق می دهد. باورهای ضدفاجعه انگاری معمولا در قالب چنین جمله هایی ظهور می کنند: «اینکه … بد است اما وحشتناک نیست» یا «خوب این بدشانسی است که … اما فاجعه هم نیست …» یا «افتضاخ است اما دیگر دنیا به آخر نرسیده که …»چگونه می توانیم بر اهمال کاری خود غلبه کنیم؟ (بکارگیری چهار باور سالم ضدتعلل)

باور سالم سه: تحمل دردسر

وقتی اولویت کاملتان برآورده نمی شود، فکر می کنید قادر به تحمل وضعیتی که در پی دارد هستید، اگرچه این کار برایتان مشکل باشد. به این ترتیب اگر باورتان این باشد که آسایش خاطر قبل از شروع تکلیف ارجح است اما هیچ حکم قانونی در مورد لزوم آن وجود ندارد، به این فکر می افتید که این احساس ناراحتی برایتان قابل تحمل است حتی اگر کار آسانی نباشد. مهمتر از آن، به خود تذکر می دهید که در واقع تحمل این ناراحتی به نفع شماست. در این صورت با وجود احساس ناراحتی دست به کار می شوید. پس می توان گفت که باورهای تحمل دردسر به شما کمک می کنند بر اهمال کاری خود غلبه کنید.

باور سالم چهار: پذیرش گرایی

باورهای پذیرشگر هم مانند باورهای تحقیرگر ممکن است در مورد خود، دیگران یا به طور کلی در مورد زندگی باشد. وقتی درباره خودتان باور پذیرشگر دارید و رفتاری از نظر خودتان ناخوشایند اما نه ممنوع از شما سر زده باشد یا از انجام کاری سر باز زده باشید که انجام آن را ترجیح می دادید (اما اصراری بر آن نداشتید)، خود را به عنوان انسانی غیرقابل ارزش گذاری و جایزالخطا می پذیرید.

برای مثال وقتی انجام کاری را در نظر دارید و فکر می کنید ممکن است قادر به انجام آن نباشید، در صورتی که احتمال ناتوانی خود را بپذیرید، باز هم دست به کار می شوید. زیرا انجام آن کار به نفع شماست. باور نفس پذیری شما (من حتی اگر در انجام این تکلیف شکست بخورم باز هم آدم جایزالخطا و قابل قبولی هستم) از این اولویت کاملتان ناشی می شود که می خواهید کار را خیلی خوب انجام بدهید اما خود را ملزم به رعایت این شرط نمی کنید. این باور به جای اهمال کاری، شما را به انجام تکلیف وا می دارد.چگونه می توانیم بر اهمال کاری خود غلبه کنیم؟ (بکارگیری چهار باور سالم ضدتعلل)

بیشتر بخوانید:  راهکارهای مبارزه با اهمال کاری (درمان زیربنایی اهمال)

پذیرش گرایی در زندگی

بالاخره اینکه درباره شرایط زندگی باور پذیرشگر دارید، نظرتان این است که آن شرایط ترکیبی از جنبه های خوب، بد و خنثی هستند، هرچند که ترجیح می دهید (اما به اصرار نمی خواهید) وضع طور دیگری باشد. وقتی فردی فکر می کند زندگی بلاهایی به سرش می آورد که حق او نیست و چیزهایی را که حق اوست از او دریغ می کند، از این واقعیتِ ظالمانه احساس سرخوردگی می کند اما پریشان نمی شود. با چنین باوری، وقتی کار مورد بحث به نفع فرد باشد آن را انجام می دهد حتی اگر آن را کار طاقت فرسا و پردردسری بداند. پس از فراغت از آن تکلیف، آن فرد می تواند به کارهای لذت بخش بپردازد و این یکی از خصوصیات ضدتعلل است.

با گوشی اسکن کنید
1 vote, average: 5٫00 out of 51 vote, average: 5٫00 out of 51 vote, average: 5٫00 out of 51 vote, average: 5٫00 out of 51 vote, average: 5٫00 out of 5

میانگین امتیاز 5٫00 از 5 با 1 رای
Loading...

نویسندگان:
ترتیب پیشنهادی بهینگی برای :

دیدگاه بگذارید

اولین نفری باشید که دیدگاه میگذارد

به من اطلاع بده
avatar
wpDiscuz