شادمانی امری آموختنی است - بهینگی

شادمانی امری آموختنی است

اشتراک گذاری :
شادمانی امری آموختنی است

شادمانی امری آموختنی است

بسیاری از روانشناسان بر این باورند که شادمانی امری آموختنی است. کودکانی که طی سالهای اولیه زندگی، بیشتر لحظات خود را در شرایط ناراحت کننده سپری می کنند، به طور خود به خود می آموزند که غصه دار بودن، راهی طبیعی است که آنها باید در زندگی در پی بگیرند. همه ی ما در میان افراد جامعه، بارها به افرادی برخورد کرده ایم که دائما برای خود موقعیتهای ناراحت کننده ایجاد می کنند، به احتمال زیاد الگوی رفتاری ارائه شده در دوره ی نوزادی آنها به گونه ای بوده که آنها را به افرادی ناراحت و غمگین تبدیل کرده است.

در مقابل اگر از همان دوره ی نوزادی، تا حدی که ممکن است، با فرزندانمان رفتار خوشایندی داشته باشیم و شرایط خوشحال کننده ای برایشات فراهم آوریم، آنها نیز تصور می کنند که شاد زیستن راه طبیعی و درست زندگی است. در حقیقت این نوزادن در آینده به افرادی تبدیل می شوند که همواره موقعیتهای شادی آور برای خود خلق می کنند. حال این سوال مطرح می شود که ما، والدین، در آینده دوست داریم چگونه فرزندی داشته باشیم: شاد یا ناراحت؟

 

شادمانی امری آموختنی است

فرزند شاد می خواهیم یا ناراحت؟

تحقیقات نشان می دهد برخی والدین به اصل “تربیت فرزند بر اساس ایجاد پیوند” توجه دارند. فرزند خود را در آغوشی حمل می کنند، در صورت نیاز به او شیر می دهند، در کنارش می خوابند و برای تک تک نیازهایش ارزش قائل هستند. این کارها سبب می شود که نوزادشان لحظات شادتری را سپری و کمتر از سایر نوزادن گریه کنند. به دلیل اینکه والدین دلسوز و وظیفه شناس، موقعیتهای تنش زای کمتری برای فرزندان خود بوجود می آورند، شاهد رشد و نمو نوزادانی خونسرد و شادمان خواهند بود.

ایجاد شرایط نشاط آور در طول دوره ی نوزادی، آثار موثری در شادمانی فرزندان طی دوران کودکی دارد. اگر پدر و مادرها به خواسته ها و نیازهای فرزندانشان در طی دوره ی نوزادی توجه داشته باشند، خواهند دید که کودکشان در یک سالگی، یک چهارم کودکان دیگر گریه می کند و خوشحالی را با احساس طبیعی، با تمام وجود، لمس خواهد کرد.

محققان با مطالعه بر خانواده هایی که به اصل “تربیت فرزند بر اساس ایجاد پیوند” توجه دارند، پی برده اند که فرزندان آنها، بدون استثنا در دوره ی کودکی و نوجوانی افرادی با اعتماد به نفس و خونگرم هستند. این بچه ها با خود و با دیگران مشکلی ندارند، زندگی را ساده می گیرند و از آن لذت می برند. آنان افرادی باهوش و خوشحال هستند و براحتی با اشخاص بزرگسال و هم کلاسی های خود ارتباط برقرار می کنند. در واقع آنان نمونه ی کودکانی هستند که ما همواره در آرزوی داشتن آنها هستیم و حتی دوست داریم که خود نیز مثل آنها باشیم.

سوال آخر:

به این سوال توجه داشته باشید که در میان تمام چیزهایی که والدین دوست دارند به فرزندان خود بیاموزند، چیزی مهمتر از آموزش “هنر شاد زیستن” وجود دارد؟

 

شناسنامه مطلب:

نوع مطلب: تلخیص

منبع: کتاب کلیدهای پرورش فرزند شاد، ۱۰۱ روش برای تربیت فرزند شاد، نویسنده لیزا مک کرت، نشر صابرین

با گوشی اسکن کنید
"یک ستاره""دو ستاره""سه ستاره""چهار ستاره""پنج ستاره!"

اولین امتیاز را شما بدهید
Loading...

نویسندگان:
ترتیب پیشنهادی بهینگی برای :

دیدگاه بگذارید

اولین نفری باشید که دیدگاه میگذارد

به من اطلاع بده
avatar
wpDiscuz