سبک شوخ طبعی ما چگونه است؟ - بهینگی

سبک شوخ طبعی ما چگونه است؟

166
0
اشتراک گذاری :
سبک های شوخ طبعی (چهار دسته)

سبک شوخ طبعی

یکی از پژوهشگران شناخته شده در حوزه سبک شوخ طبعی، دکتر مارتین است. وی و همکارانش بر اساس مروری بر تحقیقات تئوری و تجربی قبلی، ۴ بعد اصلی شوخ طبعی را مشخص کرده اند. دو بعد شوخ طبعی رویکرد مثبت و سودمند دارند. این دو بعد عبارتند از : شوخ طبعی پیوند دهنده و شوخی طبعی خود بالا برنده.  دو بعد دیگر شوخ طبعی رویکرد مضر و بالقوه نامناسب دارند. این دو بعد عبارتند از: شوخ طبعی پرخاشگرانه و خود شکن.
در ادامه به بررسی سبکهای شوخ طبعی پرداخته شده است.

سبک های شوخ طبعی

 

سبک شوخ طبعی پیوند دهنده:

شوخ طبعی پیوند دهنده(Affiliative humor): تمایل به گفتن حرف های خنده دار، جوک گفتن، پرداختن به شوخی و بذله گویی به طور خودبخودی برای سرگرم کردن دیگران، تسهیل روابط و کاهش تنش‌ها در روابط بین فردی است. به عنوان مثال : “من از خنداندن افراد لذت می برم”.
بنابراین، این نوع شوخ طبعی باعث افزایش سلامت روانی، کاهش تعارض، ارتباط قوی میان افراد و افزایش جذابیت فرد نزد دیگران میشود.
اﻓﺮادی ﻛﻪ از اﻳﻦ ﺳﺒﻚ ﺷﻮخﻃﺒﻌﻲ استفاده می کنند، ﻫﻨﮕﺎم برخورد با ﻣﻮﻗﻌﻴﺖ های اﺳﺘﺮس آور، ﺑﺎ ﺑﻴﺎن ﻃﻨﺰ و ﻟﻄﻴﻔﻪ سعی می کنند ﺑﻪ دﻳﮕﺮان آراﻣﺶ ﺑﺪﻫﻨﺪ و ﭼـﺸﻢ اﻧﺪاز شوخ طبعانه ای ﻧﺴﺒﺖ ﺑﻪ موقعیتهایی ﻛﻪ ﺑﺎ آن ﻣﻮاﺟﻪ ﻣﻲﺷﻮﻧﺪ، دارﻧﺪ.

سبک شوخ طبعی خود فزاینده:

شوخ طبعی خود فزاینده(Self-enhancing humor) : یعنی تمایل به حفظ نگرش شوخ طبعانه در زندگی حتی زمانی که فرد تنهاست و با دیگران نیست؛ تا بتواند هنگام مواجهه با ناملایمات زندگی نگرش شوخ طبعانه خود را حفظ کند و از آن به عنوان یک راهبرد سازگاری با تنش ها و سختی های زندگی استفاده کند. به عنوان مثال: “نگرش شوخ طبعانه من نسبت به زندگی مرا از بیش از حد ناراحت یا افسرده شدن حفظ می کند”.
این سبک رابطه ی نزدیکی با مفهوم شوخی های مقابله ای دارد و با تعریف فروید از شوخی هماهنگ است؛ بر اساس تعریف فروید، شوخی ساز و کار دفاعی سالمی است که اجتناب از هیجان های منفی را امکان پذیر میکند.
در مقایسه با شوخی پیوند دهنده، به کارگیری این سبک بیشتر جنبه درون فردی دارد تا اینکه بر روابط بین فردی تمرکز داشته باشد. همچنین به ﻓﺮد ﻛﻤﻚ می کند ﺗﺎ ﺧﻮد را ﺑﭙﺬﻳﺮد و ﺑﻪ دﻳﮕﺮان آسیبی ﻧﺮﺳﺎﻧﺪ. افرادی ﻛﻪ از اﻳﻦ ﺳﺒﻚ اﺳﺘﻔﺎده می کنند، ﻣﺴﺎﺋﻞ ﻋﺠﻴﺐ و ﻏﺮﻳﺐ زﻧﺪﮔﻲ را ﺳﺮﮔﺮمﻛﻨﻨـﺪه میداﻧﻨﺪ و ﻳﻚ دﻳﺪﮔﺎه ﻛﺎﻣﻼ ﺧﻨﺪه آوری از دﻧﻴﺎ دارﻧﺪ.

سبک شوخ طبعی پرخاشگرانه:

شوخ طبعی پرخاشگرانه(Aggressive humor) : به معنی تمایل به استفاده از شوخی با هدف انتقاد یا تحقیر، فریب و گول زدن دیگران است. مانند تمسخر (گوشه و کنایه و طعنه)، مردم آزاری (دست انداختن دیگران)، تمسخر، بدگویی و نیز توهین (شوخیهای جنسی یا نژادی) است. به عنوان مثال: “اگر شخصی اشتباهی انجام دهد، من سعی می کنم با نیش و کنایه اشتباه وی را گوشزد کنم.”
به این سبک از شوخ طبعی، به عنوان وسیله ای برای بالا بردن خود به بهای نابود سازی روابط بین فردی نگریسته میشود.اﻳﻦﺳﺒﻚ اﮔﺮ ﭼﻪ ﺑﻪ ﺻﻮرت مقطعی ﻣﻔﻴﺪ اﺳﺖ، اﻣﺎ اﺳﺘﻔﺎده ﻣﻜﺮر از آن رواﺑﻂ ﻣﻴﺎنﻓـﺮدی را ﺗـﻀﻌﻴﻒ میﻛﻨﺪ و ﻓﺮد ﺑﺪون ﺣﻤﺎﻳﺖ اﺟﺘﻤﺎﻋﻲ ﻣﺆﺛﺮ ﻃﺮد میﺷﻮد.

سبک شوخ طبعی خودشکن:

شوخ طبعی خود شکن(Self-defeating humor): شامل شوخ طبعی بسیار خود تحقیرکننده ای است که فرد تلاش میکند تا با تحقیر خود به صورت کلامی و رفتاری، دیگران را سرگرم کند و وقتی مورد تمسخر و تحقیر قرار می گیرد، همراه با دیگران بخندد.به عنوان مثال: “من اغلب سعی می کنم با گفتن چیزهای خنده داری درباره نقاط ضعف، اشتباهات یا نقص های خودم باعث شوم افراد بیشتری مرا دوست داشته باشند یا بیشتر مرا بپذیرند”.
این سبک همچنین شامل استفاده از شوخ طبعی به عنوان شکلی از انکار (یک مکانیسم دفاعی) برای پنهان کردن احساس های منفی درونی خود یا اجتناب از مواجهه و برخورد سازنده با مشکل میشود. ﺑﻪ ﻋﺒﺎرت دﻳﮕﺮ، اﻳﻦ ﮔﻮﻧﻪ اﻓﺮاد ﻫﻨﮕﺎم ﻣﻮاﺟﻬﻪ ﺑﺎ ﻣﺤﺮکﻫﺎی اﺳـﺘﺮس آور ﻃﻔـﺮه ﻣـﻲروﻧـﺪ و متعاقباً اﺣﺴﺎﺳﺎت منفی ﺧﻮد را اﻧﻜﺎر می کنند.
در زیر بنای استفاده از این سبک شوخ طبعی عناصر نیرومندی از نیاز هیجانی، اجتناب و اعتماد به نفس پایین نهفته است. این سبک شوخ طبعی به عنوان تلاشی برای کسب توجه و تأیید دیگران با صرف هزینه از خود نگریسته می شود.

سبک شوخ طبعی

منابع مورد استفاده

Rod A Martin, The Psychology of Humor: An Integrative Approach

Kazarian, S. S., & Martin, R. A. (2004). Humor styles, personality, and well-being among Lebanese university students. European journal of personality, 18, 209- 219

Fry, P. S. (1995). Perfectionism, humor and potimism as moderator of health outcomes and determinants of coping style pf women executives. Genetic, social & General psychology Monographs. Vol 121, 211-245

Martin,R.A., Puhlik-Doris,P., Larsen,G., Gray, J., & Weir, K.(2003). Individual differences in uses of humor and their relation to psychological well-being: Development of the humor styles questionnair. Journal of Research inpersonality, 37, 48-75

Hartsell, B. (2004).  An investigation of the role of humor in the lives of highly creative young adults. unpublished PhD thesis. Georgiu University

Holmes, J., & Marra. M. (2001). Having a laugh at work: how humor contributions to workplace culture. Journal of pragmatics, 34: 1683-1710

Olson, M. L., Hugelshofer, D. S., Kwon, P., & Reff, R. C. (2005). Rumination and dysphoria: The Buffering role of adaptive forms of humor.  Personality and individual differences .39: 1419-1428

*مطﻠﺐزاده، اﻓﺴﺎﻧﻪ. (۱۳۸۴). ﺑﺮرﺳﻲ ﺗﺄﺛﻴﺮ ﺷﻮخﻃﺒﻌﻲ ﺑﺮ ﺳﻼﻣﺖ رواﻧﻲ و ﺷﺎدﻛﺎﻣﻲ ذﻫﻨﻲ در داﻧﺶآﻣﻮزانﻣﻘﻄﻊ  ﻣﺘﻮﺳﻄﺔ ﺷﻬﺮ ﺷﻴﺮاز. ﭘﺎﻳﺎن ﻧﺎﻣﺔ ﻛﺎرﺷﻨﺎﺳﻲ ارﺷﺪ رﺷﺘﺔ روانﺷﻨﺎﺳﻲ. داﻧﺸﮕﺎه ﺷﻴﺮاز. داﻧﺸﻜﺪهروانﺷﻨﺎﺳﻲ و ﻋﻠﻮم ﺗﺮﺑﻴﺘﻲ.

*آرﮔﺎﻳﻞ، ﻣﺎﻳﻜﻞ.  (۱۳۸۰). روانﺷﻨﺎﺳﻲ ﺷﺎدی. ﺗﺮﺟﻤﺔ ﻣﺴﻌﻮد ﮔﻮﻫﺮی اﻧﺎرﻛﻲ، ﺣﻤﻴﺪﻃﺎﻫﺮ ﻧﺸﺎطدوﺳﺖ،ﺣﺴﻦ ﭘﺎﻻﻫﻨﮓ و ﻓﺎﻃﻤﻪ ﺑﻬﺮاﻣﻲ. اﺻﻔﻬﺎن. اﻧﺘﺸﺎرات ﺟﻬﺎد داﻧﺸﮕﺎﻫﻲ. (ﺗﺎرﻳﺦ اﻧﺘﺸﺎر اﺛﺮ ﺑﻪ زﺑﺎن اﺻﻠﻲ۱۹۸۷)

با گوشی اسکن کنید
"یک ستاره""دو ستاره""سه ستاره""چهار ستاره""پنج ستاره!"

اولین امتیاز را شما بدهید
Loading...

نویسندگان:
ترتیب پیشنهادی بهینگی برای :

دیدگاه بگذارید

اولین نفری باشید که دیدگاه میگذارد

به من اطلاع بده
avatar
wpDiscuz