زبان بدن؛ تحلیلی بر ادبیات منظوم - بهینگی

زبان بدن؛ تحلیلی بر ادبیات منظوم

اشتراک گذاری :
زبان بدن؛ تحلیلی بر ادبیات منظوم

بهینگی در ادامه ی مجموعه مطالب خود به یکی دیگر از موضوعات ویژه ی خود تحت عنوان «زبان بدن» پرداخته است. در این مطلب می خواهیم ارتباط فضای شعری را با زبان بدن بیان کنیم و به تجزیه و تحلیل زبان بدن در ادبیات منظوم بپردازیم لذا در ابتدا مقدمه ای از زبان بدن برای یادآوری موضوعات قبلی بیان می کنیم.

زبان بدن؛ یادآوری

انسان های نخستین در دوره های اولیه ی جهان بشریت به دلیل عدم استفاده ی مناسب از زبان کلامی برای بیان نیاز های خود از ایما و اشاره استفاده می کرده اند. بسیار عجیب و غیر قابل باور است که در طی یک میلیون سال و در زمانی که بسیاری از مطالب  علمی مورد پژوهش و تحقیق قرار گرفته است، موضوع زبان بدن مورد بررسی قرار نگرفته است.

فعالیت های حوزه ی زبان بدن از دهه ی ۱۹۶۰ میلادی با بررسی جنبه های غیر کلامی ارتباطات (nonverbal communication) آغاز شد اما عموم مردم زمانی متوجه آن شدند که جولیوس فست (Fast Julius) کتابی در مورد زبان حرکات در سال ۱۹۷۰ میلادی منتشر ساخت.

زبان بدن؛ تحلیلی بر ادبیات منظوم

جالب است که بدانید مطالعات و تحقیقات نشان می دهد که برقراری ارتباط از طریق کلام فقط ۷% از کل ارتباط است و ۹۳% غیر کلامی است.

“ارتباط غیر کلامی عبارت است از: پیام های آوایی و غیر آوایی که با وسایلی غیر از وسایل زبانی و زبان شناسی ارسال و تشریح شده است.”

این پیام ها که در تعریف بالا اشاره شد، ۳۸% به صوت (لحن، آهنگ، تُن، سرعت و…) و ۵۵% به رفتار فیزیکی اختصاص دارد.

اگر بخواهیم ساده و شیوا بیان کنیم؛ «زبان بدن را انتقال پیام از طریق دیدن و دیده شدن» باید تعریف کرد.

بیشتر بخوانید:  زبان بدن؛ از بیان مالکیت تا ابراز توافق با چالش غیرکلامی

دسته بندی حرکات و اشارات در زبان بدن

حرکات و اشارات را می توان به چهار دسته تقسیم کرد:

  1. نشانه ها: حرکات و اشارات قراردادی و مشهور.
  2. روشن گرها: حرکات و اشاراتی که جهت تایید و بزرگ نمایی گفتار تولید می شود، خصوصاً توسط دست ها.
  3. تنطیم کننده ها: حرکات و اشاراتی که برای تعیین جایگاه یا تعدیل سرعت به کار می رود.
  4. منطبق کننده ها: حرکات و اشارات و سایر اعمالی را شامل می شود که برای نظارت بر احساسات یا کنترل واکنش های خود در مقابل دیگران به کار می رود.

زبان بدن در ادبیات منظوم

قرن ها قبل شاعران ایرانی که خود به عنوان متفکران و اندیشمندان مورد پذیرش جامعه بودند به موضوعاتی همچون زبان غیر کلامی اشاراتی داشته اند اما متاسفانه در طول سالیان متمادی، این امر مورد بی توجهی قرار گرفته است.

زبان بدن؛ تحلیلی بر ادبیات منظوماگر پس از سالیان دراز، یاد و نام و اشعار برخی از شعرا زنده است، دلیلی محکم بر معنی و نفوذ آثار ایشان است که حکایت از عرفان، ذوق سرشار، تلاش بسیار و نکته سنجی دارد. گذشته از این موارد شعر، جذابیت و زیبایی خاصی دارد که خود سبب نفوذ آن در جان ها می باشد. همین موهبت دلیلی است که اشعار به صورت ضرب المثل در میان عامه ی مردم مورد پسند و استفاده قرار می گیرد:

گر بگویم که مرا حال پریشانی نیست         رنگ رخساره خبر می دهد از سرّ ضمیر

همراهی حرکات با کلمات در برقراری ارتباط و انتقال پیام را در اشعار و ابیات ملاحظه کنید.

مولانا:

خاموش که خاموشی بهتر ز عسل نوشی       در سوز عبارت را بگذار اشارت را

مولانا:

نی حکم و نی امارت نی غسل و غسل طهارت       نی گفت و نی اشارت نی میل اغتذایی

در ابیات زیر شاعر حرکاتی خاص جهت امر و نهی را مورد نظر دارد:

مولانا:

شیخ اشارت کرد خادم را به سر       که برو آن جمله حلوا را بخر

مولانا:

آن     غلامک    را    چو    دید اهل ذکا        آن   دگر   را کرد   اشارت   که بیا      

در خانه ی دل کژ مکن آن چانه به افسوس       کامروز عیان است خفیات افندی              

با گوشی اسکن کنید
1 vote, average: 5٫00 out of 51 vote, average: 5٫00 out of 51 vote, average: 5٫00 out of 51 vote, average: 5٫00 out of 51 vote, average: 5٫00 out of 5

میانگین امتیاز 5٫00 از 5 با 1 رای
Loading...

نویسندگان:

دیدگاه بگذارید

اولین نفری باشید که دیدگاه میگذارد

به من اطلاع بده
avatar
wpDiscuz