راهکارهایی برای بهبود در تصمیم گیری و انواع تصمیم گیری در افراد - بهینگی

راهکارهایی برای بهبود در تصمیم گیری و انواع تصمیم گیری در افراد

اشتراک گذاری :
راهکارهایی برای بهبود در تصمیم گیری و انواع تصمیم گیری در افراد

یکی از بزرگترین هدردهندگان زمان، تردید یا تصمیم گیری ضعیف است. تردید یا تصمیم گیری ضعیف می تواند هزینه های گزافی در زمینه پول و زمان هدر رفته داشته باشد. یک قانون بنیادی در خصوص تصمیم گیری این است که ۸۰ درصد تصمیمات را باید وقتی که برای اولین بار مطرح می شوند، اتخاذ کرد. تنها ۱۵ درصد تصمیمات را باید بعدا گرفت و ۵ درصد تصمیمات اصلا نباید اتخاذ شوند.

انواع تصمیم گیری

چهار نوع تصمیم وجود دارد که باید طبق یک اساس منظم و باتوجه به کارتان با آن ها برخورد نمایید.

راهکارهایی برای بهبود در تصمیم گیری و انواع تصمیم گیری در افراد

۱- تصمیماتی که فقط خودتان باید بگیرید

این تصمیمی است که هیچ فرد دیگری نمی تواند بگیرد و تنها شما مسئول اتخاذ آن هستید. بنابراین انجام آن اجتناب ناپذیر است.

۲- تصمیماتی که می توانید به دیگران واگذار کنید

برخی تصمیمات را دیگران نیز می توانند بگیرند. یکی از بهترین راه ها برای پیشرفت دیگر افراد – جهت افزایش دانش، بینش، فراست و قضاوت در زیردستان و فرزندان خود در آن زمینه – این است که به آن ها اجازه دهید تصمیمات مهمی بگیرند. هر زمانی که می توانید تصمیمی را به دیگران واگذار کنید یا وقتی نتایج منفی تصمیم گیری ضعیف اهمیت چندانی نداشته باشند، به هر قیمتی که شده آن تصمیم گیری را به دیگران بسپارید.

۳- تصمیماتی خارج از استطاعت فرد

نوع سوم، تصمیمی است که شما توانایی اتخاذ آن را ندارید. اگر این تصمیم به نتیجه مطلوب نرسد، پیامدهای منفی زیادی خواهد داشت. برخی تصمیمات اگر اشتباه باشند، می توانند منجر به ورشکستگی شرکت شوند. برخی تعهدات منابع به قدری جدی هستند که غیرقابل بازگشت می شوند. بدترین نتیجه ممکن به قدری جدی است که نمی توان آن را پذیرفت. نمی توانید این تصمیم را بگیرید.

۴- تصمیمات اجتناب ناپذیر

چهارمین نوع، تصمیمی است که نمی توانید اتخاذ کنید. این تصمیم در فرصت ها و موقعیت هایی گرفته می شود که تاخیر در آن هزینه های بسیار گزافی را در پی خواهد داشت. تردید برای شما و سازمان شما می تواند هزینه های زیادی را در بر داشته باشد اما فراموش نکنید، وقتی تصمیم گیری ضرورتی ندارد، ضروری است که تصمیم نگیرید.

بیشتر بخوانید:  تصمیم های استراتژیک: سبک های تصمیم گیری استراتژیک مینتزبرگ

تصمیم گیری بهتر

در اینجا با ایده هایی آشنا می شوید که به شما کمک خواهند کرد تصمیم گیرنده بهتری شوید.

راهکارهایی برای بهبود در تصمیم گیری و انواع تصمیم گیری در افرادمحول کردن تصمیم گیری به فرد دیگر

هر زمان که ممکن بود، تصمیم گیری را به فرد دیگری واگذار کنید. به یاد داشته باشید که وقتی در حوزه خاصی تصمیم گیری کردید، به طور اجتناب ناپذیر باید تصمیمات مرتبط دیگری را نیز در آن حوزه اتخاذ کنید. اگر می توانید، تصمیم نگیرید. این کار را به دیگران واگذار نمایید.

تعیین ضرب الاجل برای تصمیم گیری

اگر نمی توانید فورا تصمیمی بگیرید، ضرب الاجلی برای آن تعیین نمایید. برای مثال، اگر فردی نزد شما بیاید تا جوابی بگیرد و شما به دلیل نداشتن اطلاعات کافی، نتوانید همان موقع جوابی بدهید، بگویید: ” الان نمی توانم به شما جوابی بدهم اما تا چند روز آینده حتما جواب را به شما اطلاع خواهم داد. ” سپس هر اتفاقی که بیافتد تا روزهای آینده مقرر، تصمیم بگیرید.

جمع آوری اطلاعات قبل از تصمیم گیری

به واقعیت ها توجه کنید. واقعیت های حقیقی را در نظر بگیرید نه واقعیت های فرضی یا ظاهری یا واقعیتی که امیدوارید روی دهد. باید واقعیت های حقیقی را کسب کنید. اگر واقعیت ها و اطلاعات دقیق و کافی در هر حوزه ای را کسب کنید، تصمیم گیری بسیار آسان تر و اثربخش تر می شود. بیشتر تصمیم گیری های ضعیف به این دلیل اتخاذ می شوند که فرد تصمیم گیرنده بدون داشتن اطلاعات کافی دست به این کار می زند. جمع آوری اطلاعات به شدت بر بهبود تصمیم گیری شما تاثیر خواهد داشت.

جرات جلو رفتن

تصمیم گیری نیاز به جسارت دارد. زیرا هر تصمیمی دربردارنده میزان خاصی از تردید است. در هر تصمیمی، امکان شکست وجود دارد اما امکان ندارد که یک فرد در زندگی پیشرفت کند مگر این که بدون تضمین موفقیت بتواند تصمیم گیری کند. تمام رهبران و مدیران موفق تصمیم گیرنده های قاطعی هستند. در واقع، نمی توانید فرد موفقی را تصور کنید که مردد و سست باشد.

بیشتر بخوانید:  استراتژی بازاریابی : رابطه ی بین مدیران بازاریاب با تصمیم های استراتژیک سازمان

راهکارهایی برای بهبود در تصمیم گیری و انواع تصمیم گیری در افرادغلبه بر ترس از شکست

تحقیقی که چندی پیش انجام گرفته و در مجله انجمن مدیریت آمریکا به چاپ رسید، مدیرانی را با هم مقایسه کرده بود که به طور مرتب ترفیع گرفته بودند و مدیرانی که چنین شرایطی نداشتند. یکی از ویژگی هایی که نویسنده در میان مدیران ترفیع گرفته دیده بود این بود که آن ها در کار خود و در برخورد با مشکلات قاطع بودند. مدیرانی که ترفیع نگرفته بودند، به خاطر ترس از شکست مایل به تصمیم گیری نبودند.

سپس برای این دو گروه از مدیران، آزمون های کتبی برگزار کرد و از آن ها پرسید برای حل یک مشکل خاص در محل کار چه کار می کنند؟ جواب هر دو گروه در این آزمون کاملا درست بود، توانایی تصمیم گیری هر دو گروه در عمل نیز یکسان بود.

تفاوت بین مدیران ترفیع یافته و گروه دوم این بود که مدیران دسته اول تمایل به تصمیم گیری و عمل بر اساس تصمیم خود داشتند. دوست داشتند در صورت لزوم به جای تردید و تاخیر، اشتباه کنند. گروه دوم به قدری از اشتباه کردن می ترسیدند که به هیچ کاری دست نمی زدند. حتی اگر این دو گروه توانایی یکسانی داشتند، گروه دوم شایسته واگذاری پست و مسئولیت بالاتر نبودند.
یکی از مهم ترین روش های بهبود توانایی تصمیم گیری اجتناب از آرمان گرایی است. قبل از تصمیم گیری و ادامه کار، از نیاز به دانستن تمام جزئیات و صحت همه چیز، خودداری کنید. تصمیم نامناسبی که فورا اتخاذ شده باشد، معمولا بر یک تصمیم عالی که به تاخیر زیاد گرفته شده، ارجحیت دارد.

با گوشی اسکن کنید
"یک ستاره""دو ستاره""سه ستاره""چهار ستاره""پنج ستاره!"

اولین امتیاز را شما بدهید
Loading...

نویسندگان:
ترتیب پیشنهادی بهینگی برای :

دیدگاه بگذارید

اولین نفری باشید که دیدگاه میگذارد

به من اطلاع بده
avatar
wpDiscuz