برنامه ریزی زنجیره تامین : استراتژیک، تاکتیکی، عملیاتی - بهینگی

برنامه ریزی زنجیره تامین : استراتژیک، تاکتیکی، عملیاتی

565
0
اشتراک گذاری :

مقدمه برنامه ریزی زنجیره تامین

برنامه ریزی زنجیره تامین همواره درگیر با تصمیمات متعدد در ارتباط با جریان اطلاعات، محصول یا مواد و نقدینگی است. این تصمیمات غالبا بر حسب تعدد تصمیم گیری و بازه زمانی در سه فاز استراتژیک، تاکتیکی و عملیاتی قرار می‌گیرند.

سطوح برنامه ریزی در زنجیره تامین

استراتژی یا طرح زنجیره تامین (Supply Chain Design Or Strategy)

در فاز استراتژیک، شرکت درباره چگونگی و ساختار زنجیره تامین طی سال‌های آینده تصمیم می‌گیرد؛ اینکه پیکربندی زنجیره تامین چگونه باشد، منابع چگونه تخصیص داده شوند و در هر سطح زنجیره چه فرایند‌هایی صورت گیرد. تصمیمات استراتژیک بنگاه عمدتا مواردی مانند مکان و ظرفیت واحدهای بنگاه و انبارها، محصولاتی که در واحدهای مختلف بنگاه ساخته یا در انبارها نگهداری می‌شوند، متدها و سازوکارهای مختلف سیستم حمل و نقل، نوع سیستم اطلاعاتی مورد استفاده و …. را در بر می‌گیرند. در این فاز، شرکت باید مطمئن شود که ساختار زنجیره تامین آن می‌تواند اهداف استراتژیک سازمان را پوشش داده و تأمین نماید.

این گونه تصمیمات را تحت عنوان طرح یا استراتژی زنجیره تأمین نیز بیان می‌کنند که مهم‌ترین مشخصه آن کلان بودن آن‌هاست. این تصمیمات به صورت دراز مدت اتخاذ می‌شوند و تغییر آن‌ها عموما برای بنگاه هزینه بر است. یک نکته مهم با توجه به بازه زمانی طولانی تصمیم، عدم قطعیتی است که در هنگام پیش بینی شرایط محیط در چند سال آینده باید در نظر گرفت (چوپرا و میندل، ۲۰۰۱).

برنامه ریزی استراتژیک : طراحی زنجیره تامین

به طور کلی مساله طراحی زنجیره تأمین در حوزه تصمیم گیری استراتژیک در مدیریت زنجیره تأمین قرار می‌گیرد و هدف آن عمدتا پیکربندی شبکه (ساختار) و طراحی زنجیره (جریان) است. یکی از اولین نمونه های طراحی زنجیره تأمین به مقاله Geoffrion & Graves(1974) برمی گردد. نویسندگان مدل طراحی شبکه لجستیک چند محصولی ارائه کرده‌اند تا جریان محصولات نهایی از کارخانجات به مراکز توزیع و سپس مشتریان بهینه شود. معمولا تحقیقات طراحی زنجیره تامین به سه گروه شامل مسائل طراحی زنجیره مستقیم (لجستیک مستقیم یا شبکه توزیع)، طراحی زنجیره معکوس (لجستیک معکوس) و طراحی زنجیره حلقه بسته (لجستیک یکپارچه مستقیم و معکوس) تقسیم بندی شده است. علت این تقسیم بندی تفاوت‌های موجود در رویکردها، نوع تسهیلات و کارکردهای این سه گروه می‌باشد.

برنامه ریزی تاکتیکی زنجیره تامین (Supply Chain Planning)

بازه زمانی تصمیمات در این فاز سه ماهه تا یک ساله است. در هنگام اخذ این تصمیمات، ساختار زنجیره تامین که در فاز قبلی مشخص شد، ثابت می‌ماند. سازمان‌ها در فاز برنامه‌ریزی عموما تقاضای آینده بازار را پیش بینی می‌نمایند (با توجه به بازه سه ماهه تا یک ساله در این حالت بیشتر می‌توان بر شرایط، واقعیات و سوابق موجود تکیه نمود، گرچه باز هم باید مقداری عدم قطعیت در نظر داشت). فاز برنامه‌ریزی شامل تصمیماتی در ارتباط با مواردی مانند این که کدام بازارها از کدام مکان‌ها (واحدها و انبارها) تأمین شوند، چگونگی تنظیم قراردادهای فرعی تولید و پیمانکاران، خط مشی‌ها و سیاست‌های مدیریت و کنترل موجودی، زمان و حجم توسعه بازار و …. می‌شود. در فاز برنامه ریزی، سازمان‌ها باید عدم قطعیت را در تقاضا، نرخ مبادلات ارزی و مسائل رقابتی در افق زمانی  برنامه‌ریزی در نظر بگیرند (چوپرا و میندل، ۲۰۰۱).

برنامه ریزی تاکتیکی: تولید و لجستیک

تصمیمات اتخاذ شده در سطح برنامه‌ریزی استراتژیک زنجیره تامین به دو فاز مجزا قابل تقسیم هستند: فاز تولید و فاز لجستیک. فاز تولید متمرکز بر تخصیص کارای ظرفیت تولید در مکان‌های مختلف تولیدی با هدف خط مشی‌های عملیاتی بهینه می‌باشد. متعاقباً فاز لجستیک، فعالیت‌های پس از تولید مانند ارضای تقاضا و مدیریت موجودی به منظور برآورده کردن اثربخش تقاضای مشتریان را در بر می‌گیرد (گوپتا، ۲۰۰۳)

عملیات زنجیره تامین (Supply Chain Operation)

افق زمانی تصمیم در این فاز هفتگی یا روزانه است و طی این مرحله تصمیماتی متناسب با هر یک از سفارشات مشتریان گرفته می‌شود. در سطح عملیاتی، پیکر بندی و ساختار زنجیره تامین ثابت هستند و خط مشی‌ها از قبل برنامه ریزی شده‌اند. هدف از عملیات زنجیره تامین، راه اندازی سفارش مشتریان به بهترین نحو است. این فاز مواردی مانند تخصیص موجودی‌ها و زمان بندی تولید، تعیین موعد تحویل برای هر سفارش، تعیین چگونگی حمل و نقل و ارسال برای هر سفارش، تنظیم زمان‌بندی توزیع سفارشات، صادر کردن سفارشات بازپرسازی موجودی و …. را شامل می‌شود.

با توجه به اینکه در این فاز تصمیمات برای بازه های بسیار کوتاه (دقایق، ساعت‌ها و روزها ) گرفته می‌شوند، عدم قطعیت کمتری در اطلاعات وجود خواهد داشت. یک نکته مهم در این فاز توجه به محدودیت‌ها و چارچوبی است که در فازهای استراتژی و برنامه ریزی به وجود آمده و فاز عملیاتی باید با در نظر گرفتن این محدودیت‌ها و با توجه به کاهش عدم قطعیت، عملکرد شرکت را بهینه نماید (چوپرا و میندل، ۲۰۰۱).

سطوح برنامه ریزی در زنجیره تامین

با گوشی اسکن کنید
1 vote, average: 5٫00 out of 51 vote, average: 5٫00 out of 51 vote, average: 5٫00 out of 51 vote, average: 5٫00 out of 51 vote, average: 5٫00 out of 5

میانگین امتیاز 5٫00 از 5 با 1 رای
Loading...

نویسندگان:
ترتیب پیشنهادی بهینگی برای :

دیدگاه بگذارید

اولین نفری باشید که دیدگاه میگذارد

به من اطلاع بده
avatar
wpDiscuz