ارتباطات سیاسی و بازار سیاسی نقش اول در تولید اطلاعات و مبادله‌ی آن به دوش مردم است

ارتباطات سیاسی و بازار سیاسی

اشتراک گذاری :
ارتباطات سیاسی

اطلاعات و ارتباطات سیاسی موضوع این مطلب است. نقش اول در تولید اطلاعات و مبادله‌ی آن به دوش مردم است. به‌گونه‌ای که اطلاعات تمامی وجوه زندگی انسان‌ها را در برگرفته است.

از اواخر قرن پانزدهم تا به امروز با پیشرفت روزافزون نهادهای رسانه‌ای، فرایندهای تولید، ذخیره‌سازی و گردش اطلاعات و ارتباطات دست‌خوش تغییرات شده است. در سال‌های اخیر فرایندهای اطلاعات و ارتباطات مشخصه‌ی عصر مدرن است و به‌واسطه‌ی این فرایندها جهان به تولید و بازتولید می‌پردازد و اطلاعات و ارتباطات همچون کالایی باارزش در بازار بدل شده است.

در این مطلب، می‌خواهیم در جهان امروز، به کالایی به نام اطلاعات و ارتباطات از دید سیاسی بنگریم.

ارتباطات چیست؟

برای بیان تفاوت میان ارتباطات و نوع سیاسی آن ابتدا باید ارتباطات را تعریف کنیم.
در معنای کلان می‌توان ارتباطات را گونه‌ای از فعالیت اجتماعی دانست که شامل تولید، انتقال و دریافت اشکال نمادین است.
در بیان ساده‌تر، فردی که به ایجاد ارتباط با فرد دیگر می‌پردازد، درواقع از منابع اطراف خود برای تولید محصولی استفاده می‌کند که این محصول برای فرد دیگر باارزش است و ارتباط ایجاد می‌شود. حال هر چه این ارتباط بیشتر، طولانی‌تر و عمیق‌تر باشد، میزان فعالیت اجتماعی طرفین نیز افزایش خواهد یافت.
با تعمیم دادن توضیحات بالا از دو نفر به یک جمع چند نفرِ به‌سادگی می‌توان مفهوم ارتباطات جمعی را دریافت کرد.

تبلیغات

تبلیغات به سه دسته‌ی عمده‌ی تجاری، سیاسی و آموزشی تقسیم می‌شود.

  • تبلیغات تجاری به جایگزینی رفتار شرطی به‌جای رفتار عقلایی می‌پردازد.
  • تبلیغات سیاسی در جهت رفع رفتار عقلایی و قرار دادن رفتار عاطفی عمل می‌کند.
  • تبلیغات آموزشی نیز رفتار شرطی و عاطفی را محدود کرده و درصدد است تا افراد طبق رفتار عقلایی عمل کنند.

تبلیغات در سیاست: جنگ جهانی دوم

دکتر گوبلز، مشاور تبلیغاتی هیتلر، در پی افکار تبعیض نژادی و القای فکر و دست‌کاری افکار عمومی بر دو رسانه‌ی رادیو و سینما تأکید داشت.
طی ده سال حمایت از حوزه‌ی رادیو و سینما حدود ۱۰۹۳ فیلم سینمایی تولید و گیرنده‌های رادیویی از صد هزار به شانزده میلیون رسید.
بعدها تبلیغات، به‌سوی تبلیغات بازرگانی سوق داده شد و کمی بعد تبلیغات آموزشی هم‌شکل گرفت.
همان‌طور که ذکرشده است، اگر به تعاریف اقسام مختلف تبلیغات دقت کنید و روند تبلیغات دکتر گوبلز، از سیاسی به آموزشی را نیز در نظر گرفته باشید، اهمیت کار آن‌ها متوجه خواهید شد.

بیشتر بخوانید:  برندسازی سیاسی و مبانی موفقیت در بازار سیاسی

تاثیر تبلیغات و ارتباطات سیاسی

بنابراین سالیان بسیاری است که سیاست، تبلیغات و ارتباطات باهدف قرار دادن طبیعت و سرشت انسان، امور گوناگون ازجمله حوزه‌های سیاسی را پوشش داده اند.
نمونه‌ی بارز تأثیر تبلیغات و ارتباطات در مثالی که گفته شد وجود دارد.

برای تفهیم بیشتر مطلب می‌توان به موارد زیر اشاره کرد:

  • رهبران جوامع و رابطه‌ی آن‌ها با مردم
  • ارتباط بین گروه‌های سیاسی
  • ارتباط بین خواسته‌های مردم و اهداف سیاستمداران
  • مردم و رابطه‌ی بین احزاب و مردم

لذا ارتباطات سیاسی را می‌توان با یک تعریف جامع تشریح کرد:

“ارتباطات سیاسی، فرآیندی است که بر اساس آن در جوامع دموکراتیک، شهروندان (مردم) از طریق آزادی بیان و به کمک رسانه‌های جمعی، رهبران سیاسی را کنترل می‌کنند و رهبران سیاسی از طریق مجاری ارتباطی، اطلاعات شهروندان را تأمین می‌کنند.”

ارتباط فعالیتی فراگیر در نظام سیاسی

با تعاریف و تشریح انجام‌شده پیرامون ارتباطات و حوزه‌های سیاسی آن، می‌توان ارتباطات را در نظام سیاسی، فعالیتی فراگیر دانست که سبب اجرای تمامی نقش‌های ایفا شده در نظام سیاسی می‌شود.

ارتباطات سیاسی چه چیزهایی را به وجود می‌آورد؟

این سؤال را می توان این‌گونه پاسخ داد؛ ارتباطات سیاسی سبب می‌شود پیوندهایی بین اجزای مختلف یک نظام سیاسی به وجود بیاید.
این پیوندها عبارت‌اند از:

  • مبادله‌ی پیام میان نخبگان تصمیم‌گیرنده و بین آن‌ها و سایر مردم
  • مبادله‌ی پیام میان نخبگان تصمیم‌گیرنده و عامه‌ی مردم از طریق نطق‌های تلویزیونی، مکاتبات با نمایندگان، سخرانی های انتخاباتی و آرای عمومی
  • اعتراض‌های عمومی به وضع قوانین، مالیات‌ها و …
  • پاسخ‌های حکومت به اعتراض‌ها
  • یادداشت‌های سازمان‌های دولتی به یکدیگر و شهادت کارگزاران دولتی در مجلس
  • جنبه‌های سیاسی بخشی از مبادلات اطلاعاتی میان اعضای سازمان‌های دولتی و غیردولتی، خانواده و …
  • مبادله‌ی اطلاعات میان اعضای سازمان‌های سیاسی یا دولت

و کاملاً مشخص است که این پیوندها تأثیر بسزایی در عملکرد یک نظام سیاسی دارد.

عناصر تشکیل‌دهنده‌ی ارتباط سیاسی

۱-پیام‌دهنده (فرستنده)
هر فرد یا گروهی که به‌منظور اثرگذاری بر خط‌ مشی فرد یا گروه دیگری اقدام کند، «پیام‌دهنده‌ی سیاسی» تلقی می‌شود.
پیام‌دهندگان در جوامع سیاسی جدید عبارت‌اند از:
احزاب سیاسی، گروه‌های فشار، شوراها و دفترهای روابط عمومی و مانند آن‌ها.

۲-پیام‌ها
پیام‌دهندگان تلاش می‌کنند به یاری پیام (کلمه، تصویر، نوشته و …) افکاری را که در سردارند به ذهن دریافت‌کنندگان موردنظر منتقل کنند.

۳- رسانه
مجرای انتقال پیام است و پیام را به مخاطب می‌رساند.

۴-واکنش
هر ارتباط سیاسی به انگیزه‌ی ایجاد نوعی واکنش در مخاطب صورت می‌گیرد.

اثرپذیری مخاطب در برابر پیام سیاسی

بعد از ایجاد یک ارتباط سیاسی، مراحلی باید گذرانده شود تا پیام‌بر مخاطب اثر بگذارد. این مراحل عبارت‌اند از:

  • اندیشیدن مخاطب به موضوع اصلی
  • تغییر عقیده دادن مخاطب پیام
  • تحکیم عقیده در مخاطب با تکرار پیام و استدلال آوردن فرستنده
  • تحریک مخاطب برای اقدام عملی بر پایه‌ی عقیده‌ی جدید

نقش برندسازی سیاسی در ارتباطات سیاسی

در جوامع القا گرا، خیلی از سیاست‌ها به سمت الگوی ارتباطات سیاسی مشارکتی پیش می‌رود. دراین‌بین برندسازی سیاسی، به‌منزله‌ی یک میانجی عمل می‌کند.
در جوامع درحال‌توسعه، برند سیاسی به‌خصوص در بازار سیاسی رقابتی باعث گسترش الگوی ارتباطات سیاسی مشارکتی می‌شود.
برند سیاسی در زمان‌هایی خاص کارایی خود را بیش‌ازپیش نمایان می‌سازد. یکی از زمان‌ها انتخابات است که سبب می‌شود مشارکت سیاسی مردم بدون ایجاد هزینه افزایش یابد. از دیگر موارد زمینه‌های توسعه (اقتصادی، اجتماعی، فرهنگی و …) هست الگوی ارتباطات سیاسی مشارکتی به آن کمک می‌کند.

شکل زیر میانجی‌گری برند سیاسی را در بازار سیاسی و گسترش ارتباطات سیاسی مشارکتی نشان می‌دهد.
ارتباطات سیاسی و بازار سیاسی

 

منابع مورد استفاده:

تامپسون، جان،(۱۳۸۰) رسانه ها و مدرنیته، ترجمه مسعود اوحدی، تهران: انتشارات سروش
خاشعی، وحید و مراد امام زاده، جعفر(۱۳۸۹) ارتباطات سیاسی، درآمدی بر مبادی ارتباطی قئرت نرم، رسانه، تابستان، شماره ۸۲، صص ۴۴-۲۱
علوی، پرویز(۱۳۸۶) ارتباطات سیاسی، تهران: نشر علوم نوین

Arvidsson, Adam(2005) Brands, A critical Perspective, Journal of Consumer Culture, Vol 5(2)pp: 235–۲۵۸
Chiu, Belinda H.Y ( 2007) “Brand USA: Democratic propaganda in the third social space.” The Whitehead Journal of Diplomacy and International Relations Summer/Fall: pp.131-143
Kavanagh, D. (1995) Election Campaigning: The New Marketing of Politics. Oxford: Blackwell

مطالب مرتبط

بیشتر بخوانید:  برندسازی سیاسی و مبانی موفقیت در بازار سیاسی
بیشتر بخوانید:  ادراک برند : مشتریان چگونه از برند تاثیر می پذیرند؟
بیشتر بخوانید:  پنج گام برای ساختن برند شخصی
بیشتر بخوانید:  برندسازی شخصی چیست و چه چیز هایی لازم است که درباره آن بدانیم؟

 

با گوشی اسکن کنید
1 vote, average: 5٫00 out of 51 vote, average: 5٫00 out of 51 vote, average: 5٫00 out of 51 vote, average: 5٫00 out of 51 vote, average: 5٫00 out of 5

میانگین امتیاز 5٫00 از 5 با 1 رای
Loading...

نویسندگان:
ترتیب پیشنهادی بهینگی برای :

دیدگاه بگذارید

اولین نفری باشید که دیدگاه میگذارد

به من اطلاع بده
avatar
wpDiscuz